Δημοσιεύτηκε
η υπ’ αριθμ. 13347/2025 απόφαση του Μονομελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών,
με την οποία ακυρώθηκε η ατομική ειδοποίηση σε βάρος φερόμενου κληρονόμου του
αρχικού οφειλέτη και οι ενσωματωμένες σε αυτή ταμειακές βεβαιώσεις σε βάρος του
κληρονομούμενου.
Συγκεκριμένα,
κρίθηκε εμπρόθεσμη η αποποίηση στην οποία προέβη ο φερόμενος κληρονόμος οκτώ
περίπου έτη μετά την αποποίηση των κληρονόμων της προηγούμενης τάξης, για τον
λόγο ότι δεν αποδείχθηκε ότι είχε λάβει γνώση του θανάτου του κληρονομούμενου
αδερφού του, καθώς και της αποποίησης των καλούμενων στην προηγούμενη τάξη
κληρονόμων, δηλαδή της συζύγου και των τέκνων του κληρονομουμένου.
Η
τετράμηνη προθεσμία αποποίησης της κληρονομίας εκκινεί από τη γνώση του
προσώπου σχετικά με την επαγωγή και τον λόγο της, δηλαδή, εν προκειμένω, από τη
γνώση από τον φερόμενο κληρονόμο της προηγούμενης αποποίησης των συγγενών της
πρώτης τάξης του αδερφού του καθ’ ου η εκτέλεση. Ωστόσο, το Δικαστήριο έκρινε
ότι, λόγω της διατάραξης των οικογενειακών σχέσεων, ο καθ’ ου η εκτέλεση δεν
είχε λάβει γνώση του θανάτου του κληρονομούμενου αδερφού του ούτε – πολύ
περισσότερο – της αποποίησης των κληρονόμων της προηγούμενη τάξης, συζύγου και
παιδιών του αδερφού του, ενώ το Δημόσιο ουδέν στοιχείο εισέφερε προς απόδειξη
της εν λόγω γνώσης.
Στις
περιπτώσεις της απώλειας της τετράμηνης προθεσμίας αποποίησης του κληρονόμου,
οι δυνατότητες άμυνάς του, όπως σε άλλη θέση έχουμε εκθέσει (βλ. εδώ),
συνίστανται είτε στην έλλειψη γνώσης ως προς την επαγωγή σε αυτόν της
κληρονομίας και του λόγου της είτε στην πλάνη του ως προς το σύστημα αποποίησης
που προβλέπει ο Αστικός Κώδικας.
Επίμαχες
κρίσεις της απόφασης έχουν επί λέξει ως εξής: «Με βάση τα ανωτέρω το
Δικαστήριο, εκφέροντας παρεμπίπτουσα κρίση σύμφωνα με το άρθρο 3 του Κ.Δ.Δ.,
κρίνει ότι η υποβληθείσα στις 25.04.2023 δήλωση του ανακόπτοντος ενώπιον της
γραμματέως του Ειρηνοδικείου …………… περί αποποίησης της κληρονομιάς του ………………..,
έλαβε χώρα εμπροθέσμως, εντός της τετράμηνης προθεσμίας που εκκίνησε στις
28.03.2023 με την θετική γνώση της αποποίησης της κληρονομιάς από τους
κληρονόμους της πρώτης τάξης και της επαγωγής της κληρονομιάς. Συνεπεία της
κατά τα ανωτέρω νομότυπης και εμπρόθεσμης δήλωσης περί αποποίησης της
κληρονομιάς, ο ανακόπτων ουδέποτε κατέστη κληρονόμος του οφειλέτη της
φορολογικής οφειλής για την οποία επισπεύδεται η ένδικη εκτέλεση. Επομένως, μη
νόμιμα εκδόθηκε σε βάρος του και του κοινοποιήθηκε η προσβαλλόμενη ατομική
ειδοποίηση καταβολής-υπερημερίας και οι αναφερόμενες σε αυτή πράξεις ταμειακής
βεβαίωσης κατά το μέρος που επάγονται έννομες συνέπειες για τον ανακόπτοντα,
κατ’ αποδοχήν ως βασίμου του σχετικού λόγου της ανακοπής, ενώ γενομένου δεκτού
του σχετικού λόγου, η εξέταση του επικουρικώς προβαλλόμενου με την ανακοπή
λόγου παρέλκει ως αλυσιτελής».
Με την απόφαση αυτή επιβεβαιώνεται ότι, κατά την εκδίκαση διαφορών ουσίας από τα τακτικά διοικητικά δικαστήρια, αυτά δύνανται να κρίνουν παρεμπιπτόντως ζητήματα που άπτονται της δικαιοδοσίας των πολιτικών δικαστηρίων, όταν η επίλυσή τους είναι αναγκαία προϋπόθεση για τη διάγνωση και επίλυση της κρινόμενης διοικητικής διαφοράς.