Εξεδόθη πρόσφατα η υπ΄αριθμ. 1098/2025 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Κέρκυρας με την οποία επικυρώθηκε πρωτόδικη κρίση του Πρωτοδικείου Κέρκυρας περί ακύρωσης πλειστηριασμού. Με την εν λόγω απόφαση κρίθηκε τελεσίδικα βάσιμη η ανακοπή του οφειλέτη κατά της ως άνω πράξης εκτέλεσης και ο πλειστηριασμός θεωρήθηκε εσφαλμένα διενεργηθείς. Τούτο διότι, ο τελευταίος, έλαβε χώρα παρά το ανυπόστατο επίδοσης του αποσπάσματος της κατασχετήριας έκθεσης σε προσημειούχο δανειστή (επίδοση απαιτούμενη κατά τα ειδικώς οριζόμενα στο αρ. 995 ΚΠολΔ).
Η πλημμέλεια συνίστατο, για την ακρίβεια, στην επίδοση της κατασχετήριας έκθεσης προς φερόμενο σύνοικο του, ήδη, αποβιώσαντος προσημειούχου δανειστή και όχι στους κληρονόμους αυτού. Οι λόγοι έφεσης, δε, του υπερθεματιστή περί α) έλλειψης εννόμου συμφέροντος άσκησης ανακοπής κατά του πλειστηριασμού από τον οφειλέτη και β) περί καταχρηστικότητας άσκησης αυτής δεδομένης της, παρά την έλλειψη επίδοσης, αναγγελίας της κληρονόμου του προσημειούχου στη διαδικασία της εκτέλεσης, κρίθηκαν απορριπτέοι.
Κρίσιμες παραδοχές της απόφασης έχουν ως εξής: «Συνεπώς, έπρεπε να γίνει η επίδοση του αποσπάσματος της κατασχετήριας έκθεσης στους κληρονόμους του προσημειούχου δανειστή, όμως τέτοια επίδοση ουδόλως έλαβε χώρα και βάσει της αδιάστικτης διατύπωσης του αρ. 995 παρ. 4 εδ. ε’ ΚΠολΔ, ο πλειστηριασμός του δικαιώματος του ανακόπτοντος είναι άκυρος, εφόσον δεν πρόκειται για ακυρότητα του αρ. 159 παρ. 1 ΚΠολΔ δεν εξετάζεται η συνδρομή δικονομικής βλάβης ή μη των διαδίκων ή τρίτων. Το έννομο συμφέρον προς άσκηση ανακοπής από τον ανακόπτοντα είναι κατάδηλο, καθόσον με την ακύρωση του πλειστηριασμού η κυριότητα του ακινήτου επανακάμπτει σε αυτόν …. Ο ισχυρισμός, δε, περί καταχρηστικής άσκησης δικαιώματος, κατ΄ αρ. 281 ΑΚ είναι μη νόμιμος, διότι το αρ. 281 ΑΚ δεν έχει εφαρμογή επί δικαιωμάτων που απορρέουν από δικονομικές διατάξεις, όπως η ακύρωση των προσβαλλόμενων πράξεων εκτέλεσης».
Πράγματι, από την εν λόγω απόφαση αντιλαμβανόμαστε ότι ουδόλως δύναται να αμφισβητηθεί το έννομο συμφέρον του οφειλέτη προς προσβολή πράξεων εκτέλεσης σε βάρος της περιουσίας του, ιδίως αναφορικά με πλημμέλειες τη συνδρομή των οποίων ο νομοθέτης αξιολογεί βαρύτατες και απειλεί, ως εκ τούτου, ποινή ακυρότητας, χωρίς τη συνδρομή ή την επίκληση κάποιας βλάβης. Κατανοούμε, περαιτέρω, ότι ακόμη και κατά την «ύστατη» πράξη της εκτελεστικής διαδικασίας ο οφειλέτης μπορεί να προστατευθεί με τα κατάλληλα ένδικα βοηθήματα και «να ανατρέψει το παιχνίδι υπέρ του».